تو هر کسی که هستی و هر موقعیتی که داری، به هرجایی که رسیدی و با هرچی که رسیدی، می خواد زحمت خودت باشه یا استعدادت یا ارث بابات، هرچقدر آدمت دورت می چرخن و ازت تعریف می کنن و قربون صدقه ات می رن و بله قربان بله قربان می گن بهت، هر مقام و مرتبه ای که داری و پشت هر میزی که می شینی، هر کسی که پشتت هست و ساپورتت می کنه مهم نیست!

حق نداری پاتو از حدت اونورتر بذاری..حق نداری فکر کنی زندگی بقیه دست توئه...حق نداری هر حرفی رو می خوای بزنی و بعد بزنی زیرش...حق نداری زیر چیزی رو امضا کنی و بعدش بگی به من ربطی نداره..خلاصه اش این که حق نداری گند بزنی به حال بقیه...حالا هر گ..ی که می خوای باشی باش!

اگه این طوری هستی و خیلی هم با خودت حال می کنی و حتی کلی خر و احمق دیگه رو هم جمع کردی که باهات حال می کنن، دوتا چیزو بدون...یکی اش این که خر و احمق و بی شعور و نادون موفق توی دنیا کم نبوده..کله تو بچرخونه دنیا پره از زنده هاش و نشونه های مرده هاش..پس این موفقیت ها گولت نزنه فکر کنی کسی هستی...خفن ترینتون هیتلر بوده و ناپلئون! تو هم یه احمق روانی هستی مثل خیلی های دیگه و بدجوری هم به دکتر و قرص نیاز داری...فرقت فقط اینه که تو یه احمق، دیوانه ، روانی و خر موفقی همین!

دوما این که تمام این ها یه روزی تموم میشه...یا اون آدم ها جاشون عوض می شه یا تو... و تمام نتیجه زحماتت در گند زدن به حال و زندگی بقیه فرقش می شه در این  که چه جوری میفتی توی زباله دونی. این که با لگد از زندگی شون پرتت کنن بیرون، یا تفت کنن گوشه خیابون...یا با تهوع هرچه شدید تر استفراغت کنن تو سطل آشغال...همین!