دیروز هفتمین سالش بود و امروز که هفتم اسفنده من در موردش می نویسم... هفت عدد مقدسیه.. عدد مهمیه..یه جوری فرق داره با بقیه اعداد..برین ویکیپدیا صفحه هفت رو نگاه کنید تا دستتون بیاد چی می گم....فکر می کنم هفت ساله شدن یعنی یه نقطه مسابقه! نقطه ای که ازش که بگذری دیگه بر نمی گردی..اگه هم جلوتر رفتی و سوختی باز از همین هفت شروع می شه...مثل این می مونه که یه چک پوینت رو رد کرده باشی! و هفت سال یعنی یه عمر...برای یه بچه هفت ساله هفت سالگی یعنی نقطه بزرگ شدن و جدایی از خانواده.. اولین چک پوینت استقلال... و یعنی خیلی خیلی بزرگ شدن! و ما الان به هفتمین سالروز تولد تو رسیدیم! خیلی حس خوبی دارم... خیالم یه جورایی دیگه راحت شده، می گم که! فکر می کنم دیگه نمیش ه از این جا عقب تر برگشت...و این خودش یعنی کلی اطمینان خاطر!

قسمت اول مسابقه اگرچه سختی های خودش رو داشت، اما به خوبی تموم شد! خدا رو شکر!